Mijn naam is Hans van den Heuvel en ik ben geboren in 1951. Ik ben als opleider/adviseur werkzaam bij VDO Opleidings- en adviescentrum. Dit is een contractafdeling van de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen.

Van oorsprong ben ik geen Nijmegenaar. Ik kwam in Nijmegen wonen in verband met mijn studie en zat op kamers voornamelijk in Nijmegen-Oost. Na mijn studie keerde ik, na een onderbreking van drie jaar, weer naar de stad terug omdat ik hier werk gevonden had. Ik woon er inmiddels al het grootste deel van mijn leven en mijn kinderen zijn hier geboren.

Al tijdens mijn studie had ik mijn hart aan deze stad verpand en ik vind het nog steeds heerlijk om hier te wonen. Ik vind het een gezellige stad, met haar vele café’s, terrassen, eetgelegenheden en oude en nieuwe gebouwen. Je hebt er alle faciliteiten van een stad, maar het is tevens qua omvang een overzienbare provinciestad. Verder zit je binnen een kwartier in de natuur. En daar heb je een rijke afwisseling aan bossen, weilanden, vennen en polderlandschap. Heerlijk om te fietsen en te wandelen. Sinds een aantal jaren fotografeer ik de stad, regelmatig op zondagmorgen als het nog rustig is.

Het fotograferen als hobby doe ik al lang. Ik ben - net als veel leeftijdsgenoten - begonnen met zwart-wit fotografie. Mijn eerste fatsoenlijke camera was een Exakta spiegelreflex. Ik herinner me nog het lawaaierige klappen van de spiegel, als je een foto nam. Voor het ontwikkelen van de negatieven en het afdrukken van de foto’s had ik thuis bij mijn ouders een donkere kamer ingericht. Mijn broer, die een elektrotechnische opleiding volgde, knutselde voor mij een systeem in elkaar waardoor de schakelingen van de rode lamp, het gewone licht en het vergrootapparaat keurig op elkaar afgestemd waren. Op dat kamertje op zolder heb ik heel wat foto’s eerst op negatiefproefstroken en daarna op zijdeglanspapier afgedrukt. Foto’s van de omgeving waar ik woonde, van personen, van recepties, van activiteiten in het jeugdcentrum waar ik als vrijwilliger werkte. Kinderreportages vond ik erg leuk om te doen: gewoon heel veel foto’s maken in diverse situaties, waardoor het kind ook minder ging poseren. En dan zaten er altijd wel enkele bij waar het kind leuk en spontaan op stond en waarover de ouders helemaal vertederd waren.

Later ben ik overgestapt naar het maken van dia’s. Nu nog liggen er in bakken van honderd stuks nog wel zo’n tweeduidend dia’s bij mij op zolder achter een schot. Ook 8 mm films maken heb ik een paar jaar gedaan, in 1987 gevolgd door het filmen met een videocamera. Jarenlang maakte ik geen foto’s meer, totdat ik in 1997 mijn oude hobby weer opnam. Deze keer in combinatie met mijn liefde voor Nijmegen en de historie van de stad. Ik was het leuk gaan vinden om over Nijmegen het een en ander aan de weet te komen en had een paar boeken en ander informatiemateriaal aangeschaft. Rond diezelfde tijd kreeg ik zin om – naast het filmen – toch weer te gaan fotograferen. Al vrij snel dacht ik: wat zou het leuk zijn om dat wat ik over Nijmegen lees en in de stad tegenkom ook op foto’s vast te leggen. Meer dan 95 % van de foto’s die ik vanaf dat moment gemaakt heb betreffen Nijmegen. Voor vakanties, familiegebeurtenissen e.d. gebruik ik de videocamera.

De foto’s van Nijmegen heb ik in 18 klappers met showmappen verzameld. Aan de meeste foto’s voegde ik een stukje tekst ter achtergrondinformatie toe. Sinds augustus 2003 maak ik digitale foto’s en deze bewaar ik op de computer.

Zowel Nijmegen als het fotograferen blijven me bekoren. Dus ik denk, dat ik met veel plezier nog heel wat foto’s van het straatbeeld van Nijmegen en omgeving zal blijven maken.

Hans van den Heuvel

Voor meer informatie: hvdheuvel1@gmail.com